تبلیغات
پایگاه امام حسن علیه السلام - صلح، مناسب ترین راهبرد امام مجتبی(ع) برای حفظ و ماندگاری دین(3)
تماس با مدیر

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی: 
                 
آخرین مطالب
» مردی با سیمای انبیا و شكوه پادشاهان
» نگاهی کوتاه به زندگی امام حسن و امام حسین(علیهما السلام)
» شعر امام حسن (ع) كه چشم وصال را بینا كرد
» آیا مختار به امام حسن(ع) خیانت کرد؟
» حُسن حَسَن(ع) ؛ گمشده دوران ما
» امام حسن (ع) از دیدگاه حضرت مهدی (ع)
» امام مجتبی علیه السلام و خشمی که فرو نبرد!
» آیا مختار به امام حسن(ع) خیانت کرد؟
» حُسن حَسَن(ع) ؛ گمشده دوران ما
» صلح، مناسب ترین راهبرد امام مجتبی(ع) برای حفظ و ماندگاری دین(4)
» صلح، مناسب ترین راهبرد امام مجتبی(ع) برای حفظ و ماندگاری دین(3)
» صلح، مناسب ترین راهبرد امام مجتبی (ع) برای حفظ ماندگاری دین(2)
» احادیث اخلاقی امام حسن (علیه السلام)
» صلح، مناسب ترین راهبرد امام مجتبی(ع) برای حفظ و ماندگاری دین(1)
» شعر امام حسن (ع) كه چشم وصال را بینا كرد
» بنویس برای تاریخ...
» سردار مظلوم عشق
» جواب شش سوال مبهم از امام حسن مجتبی ع
» امامت امام حسن مجتبى ‏علیه ‏السلام در لابه لای متون
» شبیه‌ترین به پیامبر درصورت و سیرت
» قطره ای از صبر و کرامت امام حسن مجتبی(ع)
» روایت شجاعت و کیاست امام حسن مجتبی (ع)
» مهارت های ارتباطی امام حسن(علیه السلام)
» داستان های کوتاه درباره امام حسن (علیه السلام)
» احادیث اخلاقی امام حسن (علیه السلام)
» نگاهی کوتاه به زندگی امام حسن و امام حسین(علیهما السلام)
» کارنامه ده ساله امام مجتبی علیه السلام در مدینه منوره
» امام حسن (ع)
» آسمان در زمین
» نقطه پرگار درماندگان
درباره ما
مظهر حسن خداوند، سراپاست حَسن
حُسن را آینه در صورت و معناست، حَسن
دومین رهبر اسلام، پس از خت م رسل
بعد مولا همه را سیّد و مولاست حَسن
مظهر صلح و صفا، دشمن سازش با ظلم
سبط اكبر، بخدا آیت كبری ست حَسن
یوسف فاطمه و آل رسول ست بنام
صاحب صورت و هم سیرت زیباست حسن
نشناسیم بحق مرتبه شوكت او
درك ما قطره و، در مرتبه دریاست حسن
دیده گریانِ غمش، روز جزا دلشادست
مایه روشنی چشم و دل ماست، حسن
می دهد مادر او مزد عزاداری ما
هر چه باشد پسر ارشد زهراست حسن
بود مظلوم نه تنها به حیات و به ممات
بلكه مظلوم ترین رهبر دنیاست حسن
می توان دید ز ویرانی قبرش به بقیع
تا كجا صابر و مظلوم و شكیباست حسن
كه شنیدست تن كشته ببندند به تیر
زین حقیت سند زنده و گویاست حسن
همدم و همنفس، قاتل جانش گردید
آن زمان دید كه بی یاور و تنهاست حسن
یاد یك لحظه اش از دل همه شادی ببرد
قبر ویرانه اش از بس كه غم افزاست حسن
دل بسوزاند اگر یاد لب خشك حسین
غربتش، عامل سوزاندن دلهاست، حسن
آنكه یك لحظه امید خوشی از دهر نداشت
وارث درد و غم اُمّ ابیهاست حسن
نویسندگان
آماروبلاگ
» کل بازدید :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» تعداد نویسندگان :
طراح قالب
چهار هزار شهید
+ نوشته شده توسط رحمان نجفی در پنجشنبه 7 اسفند 1393 و ساعت 11:38 ق.ظ | نظرات()


نویسنده: احمد ضابطی پور
پژوهشگر و مدرس مراکز تربیت معلم


 

زیر پا گذاشتن قرارداد صلح

معاویه هنگامی که به کوفه می آید، در برابر دیدگان تمامی مردم پرده ی فریب و نیرنگ را به کنار زده، صراحتاً هدف خود را از جنگ و جدال چیزی جز دست یابی به حکومت ندانسته و می گوید:
ای اهل کوفه می پندارید که من به خاطر نماز و زکات و حج با شما جنگیدم؟ با این که می دانستم شما این ها را به جا می آورید. بلکه من فقط بدین سبب با شما به جنگ برخاستم که طالب حکمرانی بر شما بوده و خواستم زمام امور شما را در دست گیرم... اکنون بدانید هر خونی که در این فتنه بر زمین ریخته، از بین رفته است و هر عهدی که با کسی بسته ام زیر این دو پای من است (ابن ابی الحدید، 1962، ج16، 46).
در واقع، در پناه این صلح بود که معاویه نتوانست خود را در ردیف خلفا و جانشینان پیامبر(ص) جای دهد و راه و رسم اش نه به عنوان خلیفه ی مسلمین، بلکه به عنوان سلاطین و ملوک در بین مسلمین شناخته شود. این دقیقاً به خلاف آن چیزی بود که معاویه در پی آن بود.
معاویه کسی است که به تعبیر علی(ع)، برای دست یابی به حکومت هیچ چیز را مانع در برابر خود نمی بیند و برای دست یابی به آن از هر فریب و نیرنگی استفاده می کند (دشتی، 1379، 423).
اندیشه های فریب کارانه ی معاویه و افکار شیطانی او زمینه ای را به وجود آورد تا دین به دنیا فروشان و کسانی که دینداری را بهانه ای قرار داده بودند برای رسیدن به مطامع بیشتر دنیوی در تیر رس معاویه قرار گیرند، و معاویه با وعده وعیدهای خود به شکار آنها بپردازد و این آزمایش سخت و عظیمی بود که بسیاری از مدعیان دین داری و یدک کشان جهاد و فداکاری را شرمنده و خجل ساخت. این خطر بزرگی بود که دائماً مدعیان پیروی از امام مجتبی(ع) را مورد تهدید قرار می داد.
ابوالعریان هیثم ابن اسود، که از تحلیل گران حوادث آن عصر به شمار می آید، در تحلیل خود از جریانات سیاسی، اجتماعی آن دوران و کارگر واقع شدن تلاش های معاویه در دعوت به دنیامداری یاران امام می گوید:
چیزی نگذشت که عراقیان هم دین را پشت سر انداخته و به دنیا چشم دوختند...(مهدوی دامغانی، 1369، ج2، 260).

بازسازی دوباره نهضت اسلامی

در کنار این جریان، جریان دیگری وجود دارد که حافظ خط اصیل اسلام به رهبری امام مجتبی(ع) است که به تعبیر مقام معظم رهبری:« کار به شکلی هوشمندانه و زیرکانه تنظیم شد که اسلام و جریان اسلامی، وارد کانال آلوده ای که به نام خلافت- و در معنا سلطنت- به وجود آمده بود، نشود. این هنر امام حسن مجتبی(ع) بود (مؤسسه ی فرهنگی قدر ولایت، 1383، 199).
به اعتقاد مقام معظم رهبری:
به برکت امام حسن مجتبی(ع)، این جریان ارزشی نهضت اسلامی، اسلام را حفظ کرد. اگر امام مجتبی(ع) این صلح را انجام نمی داد، آن اسلام ارزشی نهضتی باقی نمی ماند و از بین می رفت، چون معاویه بالاخره غلبه پیدا می کرد (همان،207).

محفوظ ماندن جان اسوه های دین مداری

همان گونه که گذشت، قطع وابستگی به دنیا و پشت پا زدن به تمایلات نفسانی کار آسانی نبود که خواص مبتلا به آن بتوانند از مظاهر فریبنده ی دنیا چشم بپوشند، و امام مجتبی(ع) را برای رسیدن به مطامع دنیوی به معاویه نفروشند، و علم مخالفت را در برابر آن حضرت(ع) بر دوش نگیرند. بنابراین، اگر قرار بود امام مجتبی(ع)، جنگ با معاویه را ادامه دهد و از پذیرش صلح سر باز زند، بی تردید به شهادت بهترین یاران و مدافعان حقیقی اسلام، از جمله خاندان پیامبر اکرم(ص) و برادر ارجمندش امام حسین(ع) منتهی می شد و این همان چیزی بود که معاویه شب و روز در پی آن می گشت که هیچ نامی از شخصیت های مدافع اسلام حقیقی باقی نماند.
به تعبیر مقام معظم رهبری:
اگر بنا بود امام مجتبی(ع)، جنگ با معاویه را ادامه بدهد و به شهادت خاندان پیامبر(ص) منتهی بشود، امام حسین (ع) هم باید در همین ماجرا کشته می شد، اصحاب برجسته هم باید کشته می شدند، «حجربن عدی»ها هم باید کشته می شدند، همه باید از بین می رفتند و کسی که بتواند از فرصت ها استفاده بکند و اسلام را در شکل ارزشی خودش باز هم حفظ کند، دیگر باقی نمی ماند. این، حق عظیمی است که امام مجتبی(ع) بر بقای اسلام دارد (مؤسسه ی قدر ولایت، 1383، 207-208).

تدام انتقال ارزش های دینی

در واقع اگر صلح نمی شد و یاران صدیق اسلام، مانند حجربن عدی و دیگران در جنگ کشته می شدند همان چیزی بود که معاویه با تمام وجود آن را می خواست و در پی انجام آن بود که اولاً، هم مجاهدانی مانند حجربن عدی کشته شوند و راه برای حاکمیت مطلقه ی او کاملاً باز شود و ثانیاً کشته شدن آنها سبب افشای ماهیت جنایت کارانه ی معاویه نگردد و خون انسان هایی این چنینی گریبان معاویه را نگیرد.
تاریخ گویای آن است که زبدگان رجال دین و بازماندگان مهاجر و انصار و برگزیدگان شیعیان وفادار، تمامی به ندای امام مجتبی(ع) پاسخ داده و در سپاه آن حضرت(ع) حاضر بودند. بر این اساس است که به نظر نویسنده ی کتاب صلح امام حسن(ع):
اگر امام حسن(ع) اقدام به جنگ می کرد و این جمع ارزنده را به نبردی که به طور حتم یک تن از ایشان را زنده نمی گذاشت، می کشانید، در حقیقت امانت گران وزنی را که اینان تنها حافظان و حاملان آن بودند به دست نابودی سپرده بود و نابودی این امانت گرانبها بدین معنی بود که ارتباط علی و امامان بزرگوار خاندان آن حضرت(ع) با نسل های بعد تا قیامت منقطع گردد (آل یاسین، 1354، 331).
به اعتقاد این نویسنده و تحلیل گر صلح امام مجتبی(ع):
اگر امویان به طور کامل حساب خود را با آل محمد تصفیه می کردند و حسن(ع) به قتل می رسید و در کنار او تمامی مردان خاندانش و همه ی زبدگان و برگزیدگان اصحابش- آن بندگان شایسته ی خدا- کشته می شدند و اسلام شکل«اموی» می گرفت، دیگر از یادگارهای محمد(ص) در تاریخ چه باقی می ماند؟ و از آن تربیت ها و آموزش های نمونه که اسلام، روح و چکیده ی آن را در وجود این زبدگان دمیده و فرو ریخته بود، چه بر جا می ماند؟ مگر اسلام غیر از همین جمع که طعمه ی شمشیرهای سپاه شام شده اند، شاگردان و تربیت یافتگانی داشت؟ (همان، 332).

افشای چهره ی عناصر ناباب و فرصت طلب

بسیاری از مدعیان طرفداری از امام حسن(ع) کسانی نبودند که هدفشان جهاد در راه خدا و اعتلای کلمه ی توحید باشد، بلکه برخی از روی طمع، عده ای تقلیدوار، دسته ای برای چشم و هم چشمی، گروهی برای کسب و تجارت، طرفداری می کردند و در واقع تمامی اهداف آنان خلاصه می شد به اهداف دنیوی.
بر این اساس بود که دسیسه و خدعه و نیرنگ معاویه در خرید و جذب نیروهای نظامی آن حضرت(ع)، به ویژه فرماندهان نظامی کارگر واقع می شد.
شیخ مفید (قدس سره) در ترکیب مدعیان پیروی از آن حضرت(ع) می نویسد:
بعضی از آنها از خوارج بودند، عده ای به دنبال غنیمت، گروهی مطرود، گروهی هم فقط به خاطر تعصب قبیله گری آمده بودند ( مفید، 1413 هـ، ج 2، 10).
منبع: نشریه اندیشه حوزه، شماره 85





یکشنبه 26 شهریور 1396 10:48 ب.ظ
Thanks for finally talking about >پایگاه امام حسن
علیه السلام - صلح، مناسب ترین راهبرد امام مجتبی(ع) برای حفظ
و ماندگاری دین(3) <Liked it!
سه شنبه 17 مرداد 1396 07:09 ق.ظ
If some one wants expert view concerning blogging after that i suggest him/her to go to see this webpage, Keep
up the nice work.
جمعه 13 مرداد 1396 09:28 ب.ظ
I quite like looking through a post that will make men and women think.
Also, thank you for allowing me to comment!
دوشنبه 9 مرداد 1396 01:10 ب.ظ
Hi colleagues, pleasant post and pleasant arguments commented here, I am truly enjoying by these.
پنجشنبه 17 فروردین 1396 07:26 ب.ظ
What's up to every one, it's in fact a fastidious for me to pay a quick visit this
site, it contains helpful Information.
سه شنبه 15 فروردین 1396 11:42 ب.ظ
I'm really enjoying the design and layout of your website.
It's a very easy on the eyes which makes it much more
pleasant for me to come here and visit more often. Did you hire out a
designer to create your theme? Outstanding work!
دوشنبه 14 فروردین 1396 05:33 ب.ظ
Please let me know if you're looking for a author
for your weblog. You have some really great posts and I believe I would be a good asset.
If you ever want to take some of the load off, I'd absolutely love
to write some articles for your blog in exchange for a link back
to mine. Please shoot me an e-mail if interested.
Thanks!
دوشنبه 14 فروردین 1396 05:28 ب.ظ
I enjoy, lead to I discovered exactly what I was taking a look for.
You have ended my 4 day long hunt! God Bless you man. Have a nice day.

Bye
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
منوی اصلی
آرشیو مطالب
موضوعات مطالب
ابر برچسب‌ها
نظرسنجی
بیشترین علاقمندی شما در این وبسایت؟







دیگر امکانات